HTML clipboard

چکیده
این مقاله
نقدی است بر شماری از برداشت های مدیر
رادیو معارف (حجت الاسلام بیات) درباره ی آن شبکه رادیویی، که در «مجله
ی شماره 19مجله ی رادیو» منعکس شده است. شبکه ای که با تلاش های
امیدوارانه و به ثمرنشسته اش مطمئنا در بین بخش خاصی از مخاطبان رادیو جایی پیدا
کرده است.
در این نقد، هیچ یک از
این انتقادها به خود رادیو معارف باز نمی گردد، بلکه معطوف به «تصویرسازی» از این
شبکه رادیویی است. آن نوع تصویرسازی که برفرض هایی استوار شده اند که نمی تواند
نتیجه منطقی آنها باشند. در مجموع، هدف از این انتقادها تاکید بر این نکته مهم بود
که ویژگی هایی که برای ترسیم چهره انحصاری بودن رادیو معارف استفاده شده اند، ویژگی
هایی هستند که همه شبکه های رادیویی می توانند از آنها برای پرداخت چهره ای مقبول و
مطلوب از خود، استفاده کنند، (و البته استفاده هم کرده اند).
آنچه متولیان هر شبکه
رادیویی باید در تعریف از شبکه خود (و نه تمجید از آن) مدنظر داشته باشند، این است
که «تعریفی عینی» همراه با داشتن «قابلیت های مقایسه ای» از شبکه و مخاطبان آن
ارائه دهند و در این کار فقط «مخاطبان در دسترس» را ملاک ارزیابی خود قرار ندهند.
به عبارت دیگر به جای تاکید بر «وجه اشتراک» به «وجه افتراق» شبکه، آن هم با
رویکردی عینی (و نه ذهنی و سلیقه ای) بپردازند و در این کار از اصول روش شناسی علمی
مرسوم، بهره ببرند...
برگرفته از مجله رادیو - شماره 21
سایت:
اداره کل پژوهش های
رادیو
