اگرچه از ماجرای مواجهه
قلمی دكتر سیدحسین نصر و دكتر سروش، یكی، دو هفته گذشته است، اما كیفیت این
مواجهه
می تواند با عنوان «آسیب شناسی روشنفكری ایرانی» هنوز هم موضوع نقد و نظر باشد؛
چرا
كه ماجرای سنت و مدرنیته در ایران هنوز بازار پررونقی دارد و هرچه به آن دامن
زده شود،
در واقع اسباب نقد و گفت وگو فراهم آمده است. مقاله حاضر ارائه دیدگاهی است
درباره
این نوع آسیب شناسی...
نقدی بر نحوه رویارویی اندیشه ای دکتر نصر و دکتر سروش
در فرانسه در ماه مه 1968 این
شعار سیاسی در بین چپ گرایان رایج شد که " بهتر است با سارتر غلط بيندیشیم تا با
آرون درست ! " به نظر می رسد این جمله اوج تعصب گرایی را به شکل عینی در رویارویی
با حقیقت نشان می دهد. ژان پل ساتر (1980 – 1905) و ریمون آرون (1983 – 1905) دو
همکلاسی و دو متفکر هم عصر فرانسوی که یکی (سارتر) منتقد وضع موجود بود و آن دیگری
(آرون) مدافع آن. آرون استاد کرسی جامعه شناسی دانشگاه سوربن و سپس استاد در
کولژدوفرانس بود و سارتر ، رمان نویس ، منتقد ادبی و فیلسوفی اگزیستانسیالیست.
احتمالا هر یک از آن دو درستی –
نادرستی در اندیشه خود داشتند و هیچ یک از این لحاظ مطلق نبودند اما تعصب می توانست
هم عصران آنان را از ارزیابی واقع بینانه اندیشه هر یک محروم کند و جمله مطلع مقاله
نشانه آن تعصب است.
با این مقدمه می پردازم به بحث
اصلی این مقاله یعنی نگاهی کوتاه به چگونگی رویارویی دکتر سید حسین نصر و دکتر
عبدالکریم سروش درباره رابطه تجدد و دین و ...